Οι φωτογραφίες που έμειναν στην ιστορία και προκάλεσαν

Οι καλλιτέχνες είναι γνωστό πως χρησιμοποιούν την τέχνη τους για να περάσουν μηνύματα και να ευαισθητοποιήσουν τα πλήθη. Έτσι και οι φωτογράφοι, συχνά χρησιμοποιούν την φωτογραφία τους για την επίτευξη αυτού του στόχου. Παρακάτω θα δείτε στιγμιότυπα που έμειναν στην ιστορία, επειδή οι φωτογράφοι «βρέθηκαν την σωστή στιγμή στο κατάλληλο μέρος»

  • «Δολοφονία ενός Βιετκόνγκ από τον διοικητή της Αστυνομίας της Saigon » – Eddie Adams

Στην συγκεκριμένη φωτογραφία (η οποία κέρδισε το βραβείο Pulitzer το 1969), ο διοικητής της αστυνομίας της Saigon, Nguyen Ngoc Loan, πυροβολεί και σκοτώνει εξ επαφής σχεδόν έναν φυλακισμένο με χειροπέδες. Με αυτόν τον τρόπο, σηματοδοτείται το τέλος ενός πολέμου, καθώς το θύμα ηταν ο αρχηγός της αντίπαλης ομάδας, των Βιετκόνγκ και είχε δολοφονήσει αμέτρητους αθώους πολίτες.

  • «Η μετανάστρια μητέρα»- Dorothea Lange

H φωτογραφία τραβήχτηκε τον Φεβρουάριο του 1936 και έγινε σύμβολο της φτώχειας στην Αμερική της ύφεσης. Δεν ήταν άλλη από την  Florence Owens Thompson, μητέρα 7 παιδιών που μόλις είχε χάσει τον άντρα της από φυματίωση και ήταν απομονωμένη σε ένα αγρόκτημα εργασίας μεταναστών στο Nipomo της Καλιφόρνια, μαζί με την οικογένειά της. Για 40 ολόκληρα χρόνια κανείς δεν γνώριζε την ταυτότητα της μητέρας, ώσπου το 1976 η ίδια αποκαλύφθηκε σε ένα άρθρο μιας εφημερίδας

  • «Guerrillero Heroico»- Alberto Kodra

H φωτογραφία τραβήχτηκε στις 5 Μαρτίου του 1960 από τον επίσημο φωτογράφο του Φιντέλ Κάστρο, όταν είχε διοργανώσει μνημόσυνο και μαζική διαδήλωση στο νεκροταφείο του Colón της Αβάνας, για να τιμήσει πάνω από 100 Κουβανούς, που σκοτώθηκαν από ύποπτη έκρηξη στο La Coubre . Πρόκειται για τον Ernesto Che Guevara, σύμβολο απελευθέρωσης και μαχητικότητας. Ο Che εμφανίστηκε γύρω στις 11:20 π.μ., μόλις για λίγα δευτερόλεπτα, δίνοντας την ευκαιρία στον Kodra να φωτογραφίσει το κλασικό πλέον πορτρέτο του αργεντινού επαναστάτη με τον μαύρο μπερέ.

  • «Το πτώμα του Che»- Freddy Alborta

Πρόκειται για τη φωτογραφία, που έκανε ήρωα τον Che.  Ο βολιβιανός στρατός συνέλαβε και εκτέλεσε το 1967 τον Che. Αμέσως θέλησαν να δημοσιοποιήσουν την είδηση, ώστε να καταρρακωθεί το ηθικό των επαναστατών .  Παρόλα αυτά, η φωτογραφία αυτή που απεικόνιζε τον Che νεκρό έμελλε να γίνει το πιο δυνατό «ζωντανό» ντοκουμέντο ότι ο «Che ζει!», το σύνθημα που οι οπαδοί του αργεντινού επαναστάτη ζητωκραύγαζαν ακόμη πιο έτοιμοι για μάχη.

  • «V-J Day, Times Square» / «Το φιλί»- Alfred Eisenstaedt

Η φωτογραφία τραβήχτηκε το 1945 και συγκεκριμένα στις 14 Αυγούστου, όταν η Ιαπωνία παραδόθηκε και έτσι κηρύχθηκε η λήξη του Δεύτερου Παγκοσμίου Πολέμου. Για αυτό τον λόγο όλοι οι Αμερικανοί βγήκαν να πανηγυρίσουν στους δρόμους. Ανάμεσα στους πολίτες που βρίσκονταν στην Times Square, βρισκόταν και ένας ναύτης, ο οποίος από τον ενθουσιασμό του φιλούσε οποιαδήποτε γυναίκα έβλεπε στον δρόμο. Ο ίδιος ο φωτογράφος επεσήμανε ότι «δεν είχε σημασία αν ήταν γιαγιά, λεπτή ή γριά». Όμως ένας ναύτης να φιλά μία γριά δεν θα μπορούσε να γίνει εξώφυλλο στη «Life» και έτσι η συγκεκριμένη εικόνα που φιλά μία νεαρή νοσοκόμα, έγινε το σύμβολο μιας πληθωρικής και απαλλαγμένης από προβλήματα (για την ώρα) Αμερικής.

  • «Hindenburg», η μεγάλη καταστροφή- Murray Becker

H έκρηξη του Hindenburg στις 6 Μαΐου 1937 αποτέλεσε το συνώνυμο της καταστροφής του 20ου αιώνα.  Η φωτογραφία δεν ήταν παρόλα αυτά τόσο καταστροφική. Από τους 97 επιβάτες σώθηκαν από θαύμα, 62, παρά την χαρακτηριστική φράση καταστροφής που ακούστηκε τότε «Ω, η ανθρωπότητα». Τη χρονιά εκείνη σταμάτησαν να χρησιμοποιούνται τα ζέπελιν για βιομηχανικούς σκοπούς και το περιστατικό αυτό έβαλε τέλος στη χρήση πηδαλιουχούμενων οχημάτων, ως ένα εμπορικά βιώσιμο μέσο μεταφοράς επιβατών.

  • «Ο Αϊνστάιν με τη γλώσσα έξω»- Arthur Sasse

Η φωτογραφία αυτή ανέτρεψε τα όσα πίστευε ο κόσμος για τους επιστήμονες, οι οποίοι υποτίθεται χαρακτηρίζονταν από μια σοβαροφάνεια. Ο καθηγητής Αϊνστάιν, την ημέρα των 72ων γενεθλίων του, εγκλωβίστηκε στην πανεπιστημιούπολη του Princeton, επειδή οι δημοσιογράφοι είχαν κατακλύσει το χώρο. Οι πιέσεις τους για ένα χαμόγελο στην κάμερα, είχαν σαν αποτέλεσμα τη κλασική… γλώσσα του σπουδαιότερου μυαλού του περασμένου αιώνα.

  • «Dalí Atomicus»-  Philippe Halsman

Ο συγκεκριμένος φωτογράφος είχε ως χαρακτηριστικό να φωτογραφίζει τα μοντέλα του την ώρα που πηδούν. Το πιο διάσημο στιγμιότυπο της δουλειάς του είναι ο «Dalí Atomicus» του 1948. Ο Salvador χρειάστηκε περίπου 6 ώρες, 28 πηδήματα και ένα δωμάτιο γεμάτο με βοηθούς, οι οποίοι πέταγαν τις αγριεμένες γάτες και τους κουβάδες με το νερό, προκειμένου να απαθανατίσει ο καλλιτέχνης την καλύτερη στιγμή. Αρχικά, θέλησαν να πετάξουν γάλα αντί για νερό, αλλά επειδή ο Β΄ παγκόσμιος πόλεμος έφτανε στο τέλος του, θεωρήθηκε, προκλητικό να χαραμίζουν φρέσκο γάλα. Μία άλλη ιδέα ήταν να …εκραγεί η γάτα, αλλά εν τέλει δεν πραγματοποιήθηκε. Παρόλα αυτά η τεχνική του, που ακόμα και σήμερα φαίνεται ακατόρθωτη, έχει μία πολύ απλή λογική. Όπως εξήγησε ο ίδιος πολύ αργότερα, όταν ήταν έτοιμοι για λήψη, ο Halsman ξεκινούσε να μετρά, με το «τρία» οι βοηθοί του πετούσαν τη γάτα και το νερό και με το «τέσσερα» ο Dalí, πηδούσε στον αέρα.

  • «Ο Γκάντι και η ανέμη»-  Margaret Bourke-White

Eδώ ο Μαχάντμα Γκάντι αποθανατίζεται την ώρα του διαλογισμού. Ωστόσο, η συγκεκριμένη φωτογραφία λίγο έλειψε να μην τραβηχτεί ποτέ, εξαιτίας των αυστηρών απαιτήσεων του Ινδού ηγέτη. Το 1946, η φωτογράφος του «Life», Margaret Bourke-White, είχε ετοιμάσει το σκηνικό, όταν οι γραμματείς του επέμειναν, ότι για να φωτογραφίσει τον Γκάντι στην ανέμη, που ήταν ένα σύμβολο για τον αγώνα της Ινδίας για την ανεξαρτησία, έπρεπε πρώτα να μάθει να το χρησιμοποιεί η ίδια. Παράλληλα, η μέρα της φωτογράφισης ήταν ημέρα σιωπής για τον ηγέτη, ενώ επειδή απεχθανόταν το έντονο φως, η Bourke-White είχε τη δυνατότητα να χρησιμοποιήσει μόνο τρία φλας.

  • «Η σιωπηλή διαμαρτυρία»- Tommie Smith

Στις 16 Οκτωβρίου του 1968, στην πόλη του Μεξικό, οι αφροαμερικανοί αθλητές Tommie Smith και John Carlos, βρίσκονται στο βάθρο των νικητών, ξυπόλυτοι αλλά φορώντας μαύρες κάλτσες (και μαύρο κασκόλ ο Smith) υπενθυμίζοντας τη φτώχεια στην Αφρική. Καταχειροκροτούμενοι για την κατάκτηση του χρυσού και χάλκινου μεταλλίου αντίστοιχα, αντικρίζουν τη σημαία τους καθώς ακούγεται ο Αμερικανικός εθνικός ύμνος και υψώνουν τη γροθιά τους με το χαρακτηριστικό μαύρο γάντι, διαμαρτυρόμενοι για τον ρατσισμό.

Η γροθιά τους παρέμεινε μέχρι το τέλος του ύμνου ψηλά, ενώ ο συναθλητής και ασημένιος Αυστραλός Ολυμπιονίκης Peter Norman, υποστήριξε την κίνησή τους φορώντας το ενδεικτικό σήμα για τα ανθρώπινα δικαιώματα στη φόρμα του. Αποτελούσε τον χαιρετισμό των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Ο Smith αργότερα, μετά από αποδοκιμασίες, δήλωσε, «Αν κερδίσω, είμαι Αμερικανός και αν όχι, ένας μαύρος Αμερικανός. Αλλά αν έκανα κάτι κακό, τότε θα έλεγαν ότι είμαι ένας νέγρος. Εμείς είμαστε μαύροι και είμαστε περήφανοι γι’ αυτό. Η Μαύρη Αμερική θα καταλάβει τι κάναμε σήμερα». Ο Πρόεδρος της Ολυμπιακής Επιτροπής, Avery Brundage, αντέδρασε άμεσα και ζήτησε την αποβολή τους από την αμερικανική αποστολή και την απομάκρυνσή τους από το Ολυμπιακό χωριό. Η αμερικανική ολυμπιακή επιτροπή αρνήθηκε και ο Brundage απείλησε να διώξει όλη την αποστολή. Η απειλή αυτή οδήγησε στην αποβολή δύο ακόμη αθλητών από τους αγώνες. Ο Brundage ήταν ένας από τους εξέχοντες υποστηρικτές των Ναζί, στις ΗΠΑ και μετά το τέλος του Β ‘Παγκοσμίου Πολέμου. Τριάντα χρόνια μετά τη διαμαρτυρία τους, οι δύο αθλητές, οι οποίοι είχαν γίνει σχολικοί προπονητές, τιμήθηκαν για το ρόλο τους στην προώθηση του κινήματος για τα πολιτικά δικαιώματα στην Αμερική.

  • «Το κορίτσι της βόμβας ναπάλμ»- Nick Ut

Στην βραβευμένη με Pulitzer φωτογραφία, η Kim Phuc και η οικογένειά της έμεναν στο χωριό Trang Bang, στο Νότιο Βιετνάμ, όταν τα αμερικανικά πολεμικά αεροπλάνα άρχισαν να βομβαρδίζουν την περιοχή με βόμβες ναπάλμ. Η Kim ήταν μόλις 9 ετών και στην προσπάθειά της να ξεφύγει άρχισε να τρέχει γυμνή για να σωθεί. Σχεδόν ολοσχερώς καμένη και με τις δυνάμεις της να την εγκαταλείπουν, έχασε τις αισθήσεις της. Τότε, ο σωτήρας της Nick Ut, την πήρε στα χέρια του και τη μετέφερε στο νοσοκομείο. Όπως είπε αργότερα ο ίδιος, «Έκλαιγα όταν την είδα να τρέχει. Αν δε τη βοηθούσα, αν κάτι συνέβαινε και πέθαινε, νομίζω ότι θα αυτοκτονούσα» δήλωσε αργότερα. Η μικρή Kim κατάφερε να επιζήσει. Έγινε γιατρός και το πρόσωπό της χρησιμοποιήθηκε ως προπαγάνδα από το κομμουνιστικό καθεστώς. Μετά από χρόνια θυμήθηκε ότι αυτό που φώναζε, όπως φαίνεται στη φωτογραφία ήταν η φράση «Nóng quá, nóng quá», που σημαίνει «πολύ καυτό, πολύ καυτό».

Πηγή: Οι 12 φωτογραφίες που άλλαξαν τον κόσμο

Advertisements

2 comments

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s